Lijst Dedecker Brussel

LDD vreest dat de commissie die de treinramp van Halle moet onderzoeken een maat voor niks wordt als ze niet wordt geleid door buitenlandse experten. Een zuivere Belgische onderzoekscommissie zal niks opleveren. Daarvoor zijn de Belgische politiek en de top van de spoorwegen te afhankelijk van elkaar waardoor ze elkaar de hand boven het hoofd zullen houden.

Jean-Marie Dedecker, kamerlid LDD: “De Belgisch politiek is veel te nauw verweven met de NMBS. De NMBS-top Jannie Haek (NMBS Groep), Marc Descheemaecker (NMBS) en Luc Lallemand (Infrabel) zijn allemaal geplaatst door hun politieke partij. Ook de raden van bestuur en directieraden zijn allemaal politieke benoemingen. Hoe zouden we dan enige vorm van onafhankelijkheid van een zuivere Belgische onderzoekscommissie kunnen verwachten?”

LDD vraagt dan ook dat buitenlandse experten de commissie leiden. Alleen op die manier kan de echte waarheid bovenkomen.

“Dat die buitenlandse expertise noodzakelijk is, werd al in de eerste dagen na de treinramp aangetoond. De NMBS-top probeerde toen al de schuld in de schoenen te schuiven van Europa. Gelukkig heeft de Europese Commissie de NMBS-top toen op hun plaats gezet.”

Performante besluitvorming

Voor LDD moet het onafhankelijk orgaan alles tot op het bot onderzoeken. Zo moet er ook de vraag gesteld worden in welke mate de onduidelijke structuren binnen de NMBS hebben bijgedragen tot de onveiligheid.

Paul Vanhie, kamerlid LDD: “De NMBS-holding heeft bijvoorbeeld met meer dan 60 vennootschappen een deelnemingsverhouding. Ter vergelijking: De Post heeft er twaalf. Hoe kan men op die manier tot een performante besluitvorming komen? En dan moeten we ons de vraag stellen: als de besluitvorming vlotter was verlopen, had men dan deze ramp kunnen vermijden?”

LDD betuigt haar medeleven met alle slachtoffers van de catastrofe in Buizingen, en is vol lof voor de talloze hulpverleners die op een zeer snelle en efficiënte manier hun leed hebben proberen op te vangen en te verlichten. Maar dat belet niet dat de oorzaken voor deze ramp grondig moeten worden onderzocht.

De NMBS is een bedrijf dat volledig in handen is van de overheid of van haar aangestelden, zodat het federale parlement niet aan de kant kan blijven staan, en die politieke verantwoordelijkheden mee moet helpen vast te leggen.

Paul Vanhie, Kamerlid LDD: “We willen, en kunnen trouwens niet vooruitlopen op het gerechtelijk onderzoek. Maar uit alle getuigenissen blijkt nu al dat het treinongeval in Buizingen nooit had mogen gebeuren.”

“In de buurlanden bestaan er al jaren degelijke systemen die treinen doen stoppen of vertragen wanneer ze de signalisatie negeren. Maar 9 jaar na het treinongeluk in Pécrot is in België nog steeds geen afdoend systeem operationeel. Dat is een politieke verantwoordelijkheid die moet worden uitgeklaard!”

Parlementair onderzoek 

Sinds de ramp in Pécrot hebben negen ministers en staatssecretarissen uit vijf verschillende partijen de verantwoordelijkheid gedragen over de spoorwegen en mobiliteit. Nu wordt er van alle kanten al gewezen op een gebrek aan opleiding, de slechte samenwerking binnen de NMBS-groep en op de hoge werkdruk.

Gedelegeerd-bestuurder Marc Descheemaecker van de NMBS wijst naar Europa, Europa wijst terug naar de NMBS, en minister Vervotte en staatssecretaris Schouppe verstoppen zich achter het gerechtelijk onderzoek om geen verklaringen af te leggen.

Paul Vanhie: “De organisatie en structuur van het spoorbeleid in België is een ingewikkeld kluwen. Er wordt nu aangeklaagd dat Infrabel en de NMBS de implementatie van de veiligheidssystemen niet snel genoeg uitvoeren. Maar de nauwe band tussen Infrabel en de NMBS zorgt er ook voor dat de private spelers op de markt nauwelijks kans krijgen om de noodzakelijke systemen in te voeren. Dit dossier is zo ingewikkeld dat alleen  een parlementaire onderzoekscommissie helderheid kan brengen.”

“De NMBS-groep (NMBS-holding, Infrabel en NMBS) is al jaren het typevoorbeeld van een slecht functionerend bedrijf. Het voortdurend afwegen van politieke, syndicale en af en toe economische factoren, drukt niet alleen zwaar op de toekomst van het bedrijf zelf, maar blijkbaar nu ook op de veiligheid van de passagiers en het personeel.” besluit Vanhie